Το Α έφυγε... Το ...κάρυ ξεθύμανε. Αυτό το μπαχαρικό δηλαδή που δίνει σπιρτάδα στο φαΐ! Θα μπορούσε και στην πολιτική...
Πολλοί, αυτό ίσως περιμέναμε...! Και μας έμεινε τελικά το ..."κρυστιανού". Με αμβλώσεις, με ακροδεξιά υποστήριξη, με μάγισσες και χαρτορίχτρες...
Ναι, μαζί της στο πένθος. Ναι, μαζί της στην απόδοση δικαιοσύνης. Ναι, μαζί της στη δημιουργία κόμματος. Αλλά όταν αρχίζουν και φαίνονται τέτοιες τοποθετήσεις, κρίμα...
Κρίμα δηλαδή που οι δυνάμεις που θέλουν να λέγονται προοδευτικές έχουν την πολιτική του ώριμου φρούτου! Μέχρι δηλαδή να πέσει σάπιο στο κεφάλι μας. Μέχρι τότε άρχοντας ο Μητσοτάκης...!
Και έρχονται άλλοι κάτω από αυτό το κείμενο στα κοινωνικά δίκτυα και βρίζουν και κάνουν χαρακτηρισμούς και καταλαβαίνεις πως είναι ακροδεξιοί και τους ενοχλεί κιόλας που τους το λες.
Εδώ μωρέ, μέχρι και ο Κασιδιάρης στηρίζει την Καρυστιανού... Κρίμα δηλαδή και πάλι. Εκεί δηλαδή που πάει να γίνει κάτι, να πάρουμε μια ανάσα όλοι μας, η λύση είναι ο συντηρητισμός και η καταπίεση και να γυρίσουμε πίσω;;;
Έχει γίνει η συζήτηση και υπάρχει δικαίωμα στην αυτοδιαχείριση του σώματος της γυναίκας ακόμη και αν για λόγους που εκείνη κρίνει, να κάνει άμβλωση. Τι να κάνουμε;;; Είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα. Δώστε σημασία στα γεννημένα παιδιά, μην τα αφήνετε να σκοτώνονται στα τρένα, μην τα βιάζετε, φροντίστε για τη μόρφωσή τους και αφήστε το δικαίωμα του αγέννητου παιδιού.
Και δεν είμαστε όλοι τρολ και κομματόσκυλα, εκτός και αν κρίνετε εξ ιδίων τα αλλότρια. Με κόπο και υπομονή βαστάμε να μην μετακινηθούμε χιλιοστό από την άποψη μας όσο και αν η προπαγάνδα λυσσά.
Απλά κάποια στιγμή υπάρχουν κόκκινες γραμμές. Και μία πολύ βασική για εμένα, είναι το αν θέλουμε να γυρίσουμε πίσω σε λογικές ή να έχουμε την θέληση να πάμε τον κόσμο μας μπροστά, με θετική σκέψη και διάθεση να χτίσουμε και όχι να γκρεμίζουμε.
Δημοσίευση σχολίου